|
03.01.2008. |
|
Strona 16 z 16
modlitwa synowska
Przyjmując zatem powołanie do życia we Wspólnocie Bożego Ojcostwa, a jednocześnie będąc świadomymi naszego ubóstwa i małości, każdy nasz dzień oddajemy w Dłonie Tego, który nam go podarował, prosząc, pokornie, aby sam sprawiał w nas codziennie to, do czego nas powołuje. I aby – dzięki naszemu życiu – był bardziej POZNANY, CZCZONY i KOCHANY:
Zginamy kolana nasze przed Tobą, Ojcze,
od Którego bierze nazwę wszelki ród na niebie i na ziemi,
abyś według bogactwa Swej chwały sprawił w nas przez Ducha Swego
wzmocnienie siły wewnętrznego człowieka.
Niech Chrystus zamieszka przez wiarę w naszych sercach;
abyśmy w Miłości wkorzenieni i ugruntowani,
wraz ze wszystkimi świętymi zdołali ogarnąć Duchem,
czym jest Szerokość, Długość Wysokość i Głębokość,
i poznać miłość Chrystusa, przewyższającą wszelką wiedzę,
abyśmy zostali napełnieni całą Pełnią Bożą.
Tobie zaś który mocą działającą w nas możesz uczynić nieskończenie
więcej niż prosimy czy rozumiemy,
Tobie chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie
po wszystkie pokolenia wieku wieków. Amen.
(por. Ef 3, 14-21) 
|