A ja chciałam się podzielić działaniem Ojca, w czasie Nowenny przed Świętem Bożego Ojcostwa. Myślę, że Bóg Ojciec nie mógł wybrać lepszego czasu, na wiadomość, że zdrowie mojego taty pogorszyło się jeszcze bardziej, kolejny przerzut, przerzut raka, który jest już na obu płucach, znalazł się na mózgu, tata nie może jeść i wiele słów jest nie zrozumiałych. To jest taka wiadomość, która uświadamia, że będę już sierotą, bez mamy i taty, jeśli przyjdzie ta chwila śmierci taty, ale w czasie nowenny Bóg OJCIEC przez tą wiadomość, o pogorszeniu się tak bardzo zdrowia taty, pokazał, że nie będę Sierotą, bo On Jest przy mnie, A JEGO SERCE JEST NAJBEZPIECZNIEJSZYM MIEJSCEM NA ZIEMI, chociaż miałabym stracić wszystkich bliskich. Ale to nie koniec, Bóg Ojciec zatroszczył sie o więcej  w środę miała być intencja na Mszy za osoby konsekrowane, została przełożona na czwartek, i ja mogłam poprosić o Mszę za tatę, kiedy jechałam pociągiem prosiłam wiele osób o modlitwę za tatę, poprosiłam też jednego księdza o spowiedź, ale nie mógł przyjechać, ale oddałam to Bogu i miałam pokój w sercu, że się uda. Kiedy Tatę przyjmowali na oddział, to na przyjęcie też czekała siostra zakonna, potem już na oddziele okazało się, że ona też jest na tym samym co tata. Poprosiłam tą siostrę, żeby poprosiła kapelana szpitalnego o to, aby przyszedł do taty. Wzięłam jeszcze telefon na parafię, na której był ten ksiądz. Kiedy do niego wieczorem dzwoniłam, to powiedział, że po mszy był już u taty, udzielił mu sakramentu spowiedzi i sakramentu namaszczenia chorych, a teraz codziennie przychodzi do taty z Panem Jezusem, ten ksiądz jest neoprezbiterem więc udzielił tacie szczególnego błogosławieństwa, jakiego mogą udzielać neoprezbiterzy. W życiu bym sobie nie wymarzyła, że tak to się poukłada, a Bóg Ojciec jest niesamowity w swoim działaniu, jestem Mu bardzo wdzięczna, że postawił tą siostrę zakonną tam i że ksiądz przyszedł do taty. Cały czas za tatę modliłam się do Maryi, od owego księdza dostał jeden obrazek z wizerunkiem Maryi, a drugi z napisem Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmogący,  ale to nie wszystko, po 28 latach pierwszy raz mogłam powiedzieć do swojego ziemskiego ojca tato, do tej pory nie przechodziły mi te słowa przez gardło i mogłam tatę przytulić. Myślę, że to CUD co Bóg Ojciec uczynił, dlatego chciałam się tym podzielić. Dziś w podziękowaniu tej siostrze, że przyprowadziła księdza do taty, zawiozłam jej książkę "Serce Ojca najbezpieczniejsze miejsce na ziemi". Chwała Panu za Wielkie Rzeczy.

 

Basia G.