Mam 27 lat, w WBO jestem już pięć lat. Moje doświadczenie Bogaj jako Ojca, doświadczenie Jego Ojcowskiej miłości i troski powiązane jest z krzyżem choroby, jaką dotknął mnie Bóg. W wieku 16 lat zachorowałam na nieuleczalną chorobę psychiczną. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, ale teraz już wiem, że właśnie w cierpieniu umysłu, w cierpieniach psychicznych, Bóg Ojciec umacniał mnie na drodze wiary, Przez krzyż choroby hartował się mój charakter i osobowość. Miałam 16 lat, gdy zachorowałam, i właśnie wtedy Bóg Ojciec zburzył mi plan na moje życie, który gdzieś sobie poukładałam, i objawił mi swoją wolę, mówiąc: "Dźwigając właśnie taki krzyż będziesz kroczyć ze Mną przez życie do nieba...". I ja ten krzyż przyjęłam, ucałowałam, i kroczę z nim już 11 lat. Z perspektywy tych lat widzę jak hojny jest Bóg - Tata w dawaniu, jak bardzo mi błogosławi mimo cierpień duszy i umysłu. Pozwolił mi wyprowadzić się z domu i żyć na własny rachunek, wziąć odpowiedzialność za swoje życie. Pomógł mi skończyć studia, jedne, potem drugie...Dał wspólnotę, abym czuła się bezpieczna, abym nie była sama...Chciał, abym zamieszkała w Jego Domu - w Domu Ojca - i mieszkam tam już ponad rok...Dał pracę, dał przyjaciół w tej pracy...

    Taki jest Bóg Ojciec...Na mojej drodze nieustannie stawia ludzi, którzy się o mnie troszczą: rodziców, lekarzy, kapłanów,  braci i siostry z WBO. 

    Kiedyś, jeszcze na studiach, dostałam sms z internetu. Ten, kto go wysłał, nie podpisał się. A treścią tego sms-u był fragment Pisma Świętego: "Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu. On sam będzie działał". Uwierzyłam tym słowom i tak jest do dziś. Bóg działa Swą mocą cuda w moim życiu. I chwała Mu za to!

                                                                                                  Magda