Dziękuję za wspólnotę (wbo), której chyba trochę nie mam, może czasem są dwa pola z zakopanymi perłami.
W każdym razie dziękuję naszemu Ojcu, za to, że dał mi ją, że ten czas z nią mnie ulepił, że mam perłę do porównania ;-) ...choć to może przekleństwo.
    Dziękuję za Was, za to, że opowiadania księdza w przedszkolu o Kościele którego jesteśmy cegiełkami stają się jedną z najważniejszych prawd, za to że kiedy jestem wśród Was, to czuję jakby ktoś okno otworzył.
    I dziekuję za to, że nie wszystko dzieje się tak jak chcę, co zdecydowanie mnie ratuje :-)

                                                                                                                         

                                                                                                                        Łukasz